O sztuce zachowania równowagi, czyli jak życie próbuje przywrócić Ci balans.

Dążenie do równowagi powinno być, według mnie, naczelnym mottem naszego życia. Balans i harmonia są jednak, jak się okazuje, jednymi z trudniejszych wyzwań.

Jak rozpoznać stan równowagi?

Po spokoju umysłu, wyciszeniu nadmiernych emocji, dobrym kontakcie z sobą, poczuciu wewnętrznego przewodnictwa i wysokim poziomie energii.

Stan nierównowagi objawia się najczęściej poczuciem pustki, niezadowolenia, rozchwianiem emocjonalnym, a czasem nawet utratą zdrowia.

I tak, jeśli oddajesz się wyłącznie przyziemnym zajęciom i kierujesz materialnymi pragnieniami, wcześniej czy później możesz odczuć dyskomfort.

Być może skłoni Cię on do poszukiwania nowych sposobów spędzania czasu, poznawania świata i samego siebie. Może zainteresuje Cię joga, medytacja albo po prostu zatrzymasz się na chwilę, by zastanowić się nad sensem i kierunkiem swojego życia.

I odwrotnie – jeśli zbyt długo przebywasz wyłącznie w sferze duchowej i fruwasz nad ziemią

brak środków do życia lub pogarszający się stan zdrowia mogą przypomnieć Ci o bardziej przyziemnych potrzebach i konieczności zadbania o siebie, swoje ciało i codzienne sprawy.

Oczywiście najlepiej jest zauważyć brak równowagi odpowiednio wcześnie. Jeśli tego nie zrobimy, życie często samo przywraca balans, choć nie zawsze w przyjemny sposób. Trudne doświadczenia, przykre wydarzenia czy kryzysy bywają sygnałem, że coś wymaga naszej uwagi.

Choroba, przemęczenie czy wypadek nie zawsze są przypadkiem. Czasem są informacją, że zbyt długo ignorowaliśmy własne potrzeby, tkwiliśmy w sytuacji, która nam nie służyła, albo wywieraliśmy na siebie zbyt dużą presję.

Bardzo ważna jest również równowaga dawania i brania w relacjach

Jeśli przez długi czas tylko dajesz, podtrzymujesz relację własnym wysiłkiem i bierzesz za nią pełną odpowiedzialność, w końcu poczujesz zmęczenie i wyczerpanie.

Warto wtedy zatrzymać się i przyjrzeć sytuacji. Spróbować ją naprawić, a jeśli nie jest to możliwe – mieć odwagę się wycofać. Czasem właśnie odsunięcie się i odpuszczenie są tym, co naturalnie przywraca utraconą równowagę